xvslen

 Тагтан дээгүүр тагтаа гүйнэ...Өглөө бүр,
Юуны ч тухай юм бүү мэд дуугарна
Тэр дууг нь би
Үг болгон тайлж чаддаггүй , 

Тэр тагтаа шөнийг хаана өнгөрөөдгийг 
нүдээ аниад унтдаг эсэхийг нь ч,
Над шиг 
Огт танихгүй нэгний тухай
Зүүдэлдэг эсэхийг ч мэдэхгүй,

Дахин нэг шөнө иртэл 
Тагтааны тухай мартаж орхидог..,
дахин нэг өглөөг авч ирэн
тагтан дээгүүр гүйхийг нь хараад
Огт танихгүй, өнөөх зүүдний эзнээ
ор тас мартаж орхидог, 

...Тагтан дээгүүр тагтаа гүйнэ.


...

 Миний төлөө залбираад, тэнгэр өөд харвасан амь бүрийн төлөө

Миний төлөө залбирдаг, тэнд... хол боловч дэргэд халуунаар төөнөдөг сэтгэл бүрийн төлөө...,
Харанхуй үгүй, хилэгнэл үгүй уужим, энэрэл бүрийн төлөө
Хагдардаггүй, уусдаггүй, хийсдэггүй, худал үгүй хуурмаг үгүй хүний сайхан сэтгэлийн төлөө

Яг одоо л би залбиръя
Яг одоо л би хайрлая

...

 Багадаа би гэрийнхнийхээ хэн нэг нь хаашаа явна байнга л хамт явмаар санагддаг байлаа. Тэгээд болж л өгвөл дагана. Дагахаас ч өөр яахав дээ. Яагаад гэвэл намайг хэн ч дагадаггүй юм чинь. 

Нохойноос үхтэлээ айдаг, эмээгийнхээсээ өөр хүн дагуулаад очоод байх сонин гойд газар явдаггүй, дээр нь айлын бага хүүхэд учир над шиг нусан журыг өөр хэн л дагав гэж.
Аав ээжийг дагасан ч явах газар нь голдуу ажил. Аавын ажил нь сумын захиргаа учир бичээч эгчийн бичгийн машинаас өөр хүүхдэд сонирхолтой зүйл бага, харин ээжийн ажил сургууль учир нэгдүгээрт тэнд хүссэн хүсээгүй байнга очино, хоёрдугаарт багш на...

Зун нь хотыг чимж байсан ногоон навчсууд
Зун явангуут хатан
Модноосоо дүүжлэгдэн тэсч ядах тэднийг
Намрын жихүүн салхи дэрчигнүүлэн
Наргүй, жихүүн бороогоороо арчин хаяв аа 

Гэвч тэр зунаас урган
Намрыг туучин
Өвлийг сийчсээр хаварт ирэв
Одоо нэг л алхахад зун болно

Мананд хучигдсан саарал хот
Маргаашийг хүлээсэн улаан догдлол...,

Хэн нэгний тухай 
Хачин өнгөлөг зүйлийг
Хэрээд надад 
Хэл дуулгаж ирсэн..,

Саарал хотын доорх 
Саарал гунигт хүмүүсийн хажуугаар би
Улаан хүлээлтээ үүрэн
Учиргүй инээн маргаашруугаа алхана

      ....Нүд уйлдаггүй, харин сэтгэл уйлдаг, нулимас урсдаггүй харин сэтгэл урсдаг. Зүрх өвддөггүй харин сэтгэл өвддөг. Зүрх нэг л удаа зогсдог, зүрх зогсох хүртэл сэтгэл мянгантаа үхдэг. Тэр үхэх хүртэлээ нулимас болон зуунтаа урсаж байдаг. Өнөөдөр сэтгэл үхэж буй бас нэг өдөр, сэтгэл нулимас болон урсаж буй нэг өдөр, уйлж буй нэг өдөр. 
 ...

Дэлгэцээ дүүргэж байгаад Quality-г 720 болгож байгаад үзвэл тохиромжтой.

Дэлгэцээ дүүргэж байгаад Quality-г 720 болгож байгаад үзвэл тохиромжтой.

 

Пальтоноосоо тамихины үнсээ гөвчихөөд
Бодлоо нүцгэн мододруу үлээчихээд цааш нэг алхтал
Хөлөн дор хатсан навч үйрмэглэхэд
Хөөрхий над шиг л уйлах шиг санагдав...

Өө энэ чинь нээрээ намар биш хавар
Өвөлийн гурван сар тэр
Цасан дор тарчилжээ

 Чи салхи болоод 
Яг л үүл шиг намайг түлхэнэ
 
Уйтгар, гуниг, цөхрөл гомдолоо би цуглуулсаар
Урсах борооны хар үүл болон сэтгэлээ бүрхээнэ

Нэг л өдөр би ширүүн бороо болон асгарна
Нүүж явахдаа цуглуулсан нулимас бүрээ
Чиний өмнө бороо болон урсгана

Тэр үед чи нүүлгэх үүлгүй исгэрсээр байна
Тэгээд хэн нэгэн цас болж гарч ирээд 
Аанай л чамд үлээлгэн
Аглаг талын жалганд хунгар болон хурна

Тэр хунгараас зун болохоор
Цэцэг дэлгэрнэ
Тэр цэцэгсийг би бороо болон
Өдөр бүр усална ...